Siyasette solun olmazsa olmazları var. Bunları atlarsan çuvallarsın. Ya da kimin sola kimin sağa yakın davrandığını karıştırırsın.
Sonra da bilmiş bilmiş ahkam kesersin.
Solun sınıfsallığına kadar gidip kafa karıştırmadan şunu belirtelim önce: Sol, daha çok önce insan felsefesine yakındır. Yani kişileri dinine, etnik kimliğine… bakarak değerlendirmez.
AK Parti’nin barış sürecine, sol felsefe ile yoğrulmuş bireylerin ılımlı bakması, bu nedenledir.
AKP tabanının sessiz kalması hatta yavaştan Kürtlerin mağdur olduğu, ezildiği yönünde söylemler geliştirmeye başlamasının temelinde de Tayyip ERDOĞAN’a duydukları sonsuz güven yatmaktaydı.
İşler ters döndü. Solculuğun ne olduğunu bilenler aynı yerde.
ERDOĞAN’A gözü kapalı bağlı olanlar HDP düşmanı olup tam ters cephede konuşlandı.
O günden bu yana HDP üzerine bir ötekileştirme kampanyası başlandı. Başarılı da olundu.
Şu an, yedi milyon küsur oyu olan bir partiye sorgusuz sualsiz vatan haini gözü ille bakan çok önemli bir kesim var.
Bu kesimin belli bir partisi falan yok.
İşte oradan oraya savrulan CHP’li genç teğmen “Mehmet Ali Çelebi’nin” seçme şansım olsaydı (6+1 göndermesi yaparak) “Cumhur ittifakına destek verirdim” demesinin temelinde bu HDP düşmanlığı ya da toplumda yaratılan bu düşmanlığa sığınma kolaycılığı var.
CHP’ye bu pencereden bakıldığında kozmopolit bir yapı oluşturduğu kesin.
O yüzden önümüzdeki seçimlerde parti gözetmeksizin parlamenter demokratik sisteme kilitlenmeli çağdaş demokrasiye gönül verenler.
Ve şu çağrı yapılmalı: “Eğitim can çekişiyorsa,
yargı dahil tüm kurumlarda güven kaybı had safhadaysa, gençlerin geleceğe olan güveni yerle birse;
devlet kadrolarında liyakat yerini sadakate,
yağcılığa, akraba ilişkilerine , rüşvete… bırakmışsa
ve ekonomik kriz dayanılmaz hal aldıysa bu, sistem sorunudur. “
Bu sistem değişmelidir.
Önce bu sistem değişmelidir.
Seçim arifesindeki HDP, din, FETÖ… söylemleri devam edegelen ötekileştirme, konsolide etme çabalarının bir parçasıdır.
Bir oyundur. Umarım birileri için oyunun sonu olur.
Yazar: Levent Gündoğan
