Özenmez mi kardeşim çocuk.
Süper araçlar. Muhteşem eğlence mekanları. Belde silah.
Siyah takım elbise. Dolaşıyor saçlar genelde jöleli.
Yargılıyor. Cezasını kesiyor. Ve bizzat kendi veriyor.
Sokak ortasında adam öldürüyor. Dokunan yok. Bir sonraki sahnede yine sıkacak birine.
Racon edebiyatı Nobel Savaş ödülü olsa kesin alacak şahanelikte.
Ergen. Kanı kaynıyor. Bir de serde yoksulluk varsa. Özenmez mi???
Bırakın çocuğu.
Bu ülkede koca koca adamlar Çakır için ölüm ilanı verdiler çarşaf çarşaf. Gıyabında cenaze namazı kıldılar.
Osmanlı dizilerini elde kılıç kalkan izleyenler oldu.
Hiçbiri çocuk değil. Yaşını başını almış adam hepsi.
Sigarının dumanını bile dumanlatan bir Rtük var.
Sıkıysa kadehte rakıya , şaraba benzer bir görüntü yayınla. Anında binerler kanalların tepesine. Özenmesin kimse.
Lakin silah elde , belde dolaşmak çekip sıkmak; sonra da hiçbir şey olmamış gibi ortalıklarda dolaşmak, çok normal. Filim icabıymış. Birileri toplumun tamaına filim çeviriyor. Farkında değiliz…
Böyle bir şey olur mu ya?
Çocukları suça iten mi aramayın; televizyonlardaki Çukur’u mukuru izleyin.
Yasaklayabilir misiniz?
Hadi RTÜK.
Yeter mi gücün hemen her kanalda yayınlanaduran bu dizlere.
Rant büyük.
Önceden ne güzel aile dizleri vardı. Küçük Ev, İkinci Bahar, Kaynanalar, Dadı…
Şimdi?
Ailecek izlemeye utanıyorsun. Kimin kiminle ilişkisi olduğu belli değil. Doğal gelmeye başladı.
Hepsini geçtik.
Şu gençleri sözde mafyalığa özendiren dizilere mutlak bir el atılmalı.
Suça bulaşan gençler gerçek hayatın, dizilerdeki gibi olmadığını, ülkede polisin, savcının, yargıcın olduğunu fark ediyor önünde sonunda . Ancak geç oluyor…
Yazık oluyor!…
YAZAR: Levent GÜNDOĞAN
