Altında ezilinen ezeli rakibimiz GEÇİM DERDİ…
İnsanoğlunun var oluşu ile yaşamın her dönemine kök salan hayatta kalma mücadelemiz SURVİVOR VE GERÇEKLERİ…
Getirisi ne olursa olsun geleceğe yapılan planlar, çizilen projeler, hedeflenen nokta atışları can bulurdu yarınlarımızda.
Kurulacak hayal bile kalmadı tavan yapan fahiş fiyatların önünde.
Temel ihtiyaçlar lüks sınıfına girerken, olmazsa olmazımız ekmeği de alamayacağız yakında. Rafları seyre dalamakla yetinecek gözlerimiz.
İki, üç kişinin çalışmasının anlamı bile kalmadı elde var sıfır. Eksi sıfırlar da sörf yapan cüzdanlar…
Ödemelerini borçlanarak ödeyenler her geçen gün daha da kan kaybediyorlar.
Tüketicinin alım ,esnafın da satım gücü kalmadı.
Bunalımlar, krizler, intiharlara gebe kalınan çaresizlikler…
TÜİK’in kök aylıklarına uyguladığı maaş yetersizliği emeklinin boynunu büktü.
1 Temmuz’dan sonra gelen zamlar daha ceplere girmeden eriyor.
Nüfusun %70’i tatile çıkmazken ,millet köyüne bile gidemiyor.
Bilinen en düşük para birimi İran riyali, Türk lirasının da en değer kazandığı tek ülke ise Arjantin. Pılıyı pırtıyı toplayıp Arjantin’e hicret vacip oldu desem
Enflasyon Hem maddi hem de manevi değerlerin yitirilmesine kapı aralıyor.
Bir kişiyim adımlarımı hesap yapmadan atamaz iken, bir babanın çaresizlikten evine eli boş dönmesi kadar içler acısı durumu yoktur sanırım.
Vaziyet iyiye gitmiyor, gazamız mübarek ola…
YAZAR: Meliha ATEŞ
