Asıl olan tabii ki referans.
Lakin bizde parti çıkıyor ön plana.
Bu yüzden “ceket koysa kazanır” deyim oldu.
Lakin bizde parti çıkıyor ön plana.
Bu yüzden “ceket koysa kazanır” deyim oldu.
Partilerimizdeki demokrasi malum. Ele geçiren yaşlılıktan emekli oluyor.
Yönetim kadrolarının niyeti, liyakatı, dürüstlüğü… konuşulmuyor.
Takım tutar gibi parti tutma’nın erdem gibi, tutarlılık gibi … aşılandığı bir toplumda da düşüncelere, liyakata, referansa, birikime, deneyime… göre seçim yapmak imkansızlaşıyor.
Sonuçta, gerçekten toplum için yararlı olacaklar genelde bir köşede beklemek zorunda kalıyor.
Parti dediğin sonuçta bir genel başkan ve onun çevresindeki üç beş kişinin yön verdiği bir kurum değil mi?
O zaman, niye benim partimden diye zorluyoruz kendimizi?
Ülkenin temel çelişkisi Atatürk ilke ve devrimlerine sahip çıkıp o ilkeler doğrultusunda yürüyenlerle, Cumhuriyet ile birlikte yok olma yoluna girmiş hilafet özlemi çekenler arasında.
Gerisi teferruat.
Hele yerel seçimlerde teferruat bile değil.
Asıl olan birikim, deneyim, akıllı proje ama en önemlisi referans.
Turhan Çömez örneğin, kumpaslar, iftiralar ile yurt dışına kaçmak zorunda kalmış bir doktor.
Londra gibi bürokrasinin en katı, aynı zamanda her şeyin çok pahalı olduğu bir yerde kendi hastanesini kurmayı başarmış biri. Yaptıkları referansı.
Ama , Ahmet Akın’a seçim kaybettirecek diye suçlanıyor.
Niye, Ahmet Akın, Turhan Çömez’e seçim kaybettirmiyor?
Ahmet Akın’ın referansı nedir?
Parti?…
Şimdi yine kızacaklar bana, dönek falan da diyebilirler.
Desinler.
Ben tarihe not düşüyorum.
Bu arada okuyan okur!.
YAZAR: Levent GÜNDOĞAN
