Titrek ve utangaç bir kadın, peynirci kadına “Kırıntı peynir var mı?” diye sordu. Sesi, yaşamın zorluklarına karşı verdiği bir savaşın yansıması gibiydi. Peynirci kadın, sert bir şekilde “Yok” dedi. Kadının gözlerindeki çaresizlik, içimi burktu.
O an, bu sıradan görünmeyen ama derin anlamlar taşıyan soruya anlam vermeye çalışırken, peynirci kadına, yaşlı kadın gittikten sonra “Kadın ücretsiz peynir mi istedi?” diye sordum. Peynirci kadın, “Burada sadece kenar peynirlerini ucuza veririz,” yanıtını verdi. Bu basit açıklama ile yaşlı kadının yaşadığı zorluğu sesinin titremesinden anladım o sırada içimde bir acı hissettim.
Bu küçük olay, ülkemizde süt ürünlerinin ve hayvancılığın geldiği trajik noktayı gözler önüne sermekteydi. Bir zamanlar hayvancılıkla geçinen bir ülkede, süt ürünlerinin bu denli yüksek fiyatlarda olması, adaletsizliğin çarpıcı bir sembolü haline gelmiş durumda. Yaşlı teyze ve peynirci kadının arasındaki ki dialoğu size yazdım ama yaşadığım bu duyguyu size tarif etmemim imkanı yok .
Pazarın bu köşesinde yaşanan bu basit ama etkileyici an, toplumsal eşitsizliğin somut bir örneği bence. Bu tür olaylar, ekonomik ve sosyal adaletsizliklerin derinliğini anlamak için bir uyarı niteliği taşıyor. Toplumun en savunmasız bireylerinin yaşadığı bu tür sıkıntılar, herkesin ortak sorunu haline gelmeli .Bu konuda köklü çözümler geliştirilmelidir.
Peynir kırıntısı deyip geçmeyin…
YAZAR: Eyüp DEMİREZEN
