Ne ısınacak yüreklerimiz, ne de kırılacak gönüllerimiz kaldı…
Gidişat, önü alınamaz kadar hızlı ve tehlikeli. Ha bire değişen gündem ortaya çıkansa korku ile yoğrulan algılarımız..
Artısız eksiler, tartısız ölçüler, kısalan ömürler, cevap verilemez hesapların neticesini doğuran kısır döngüler..
Doğruyu yanlışa özü de yalana biat etmek zorunda kalanlara yazıklar olsun.
İnsanlık kaybolmaya yüz tutmuş ki!
KÜFRÜ İMANA TERCİH EDEN FİRAVUNLAR KAHRAMAN,
HAK ÜZERE SAVAŞAN CENGAVERLER TAŞLANIR OLMUŞ ..
Pekâlâ, BİZ NEREYE GİDİYORUZ…?
Nereye mi? Fısıldıyorum kulaklarınıza,
Çoktan doğmuş güneş ruhsuz kalplerinize batıdan..
İnançlarımızı kaybettiğimiz an kıyametimizdir.
Ahlak yitirildiğinde adaletsizlik hortlamıştır.
Milli değerler baltalanırsa vatanseverlik bitmiş.
Merhamet sahibi vicdanını kaybederse insanlık ölmüştür.
Çalanı-çırpanı, rüşvet yiyeni, sapığı, katili, çoluk-çocuk, hayvan demeden istismar edeni..
Dünya’nın dört bir yanında felaketler yaşanıyor.
Seli, kuraklığı, depremi..
Sabrın tükendiği, şükrün yok olmaya yüz tuttuğu, saygının bittiği, sevginin olmadığı yerdeyiz.
Savaşlar kapıda beklerken, Gazze kan ağlarken, Kur’anımız yakılıp yitilirken, Allah’ın verdiği canı yine ondan başkasının almaya hakkı yok iken,
ORMANLAR VE İCİNDE SOLUYAN HER NEFES YAKILIYOR ,CAN DOSTLARIMIZ TOPLANIP ÖLÜME GÖNDERİLECEKKEN…
” ZAMAN ŞİDDETEN BAŞKA BİR ŞEYİ ARTIRAMAZ. İNSANLARDA DA HASETLİK ARTAR VE KIYAMET DE SERİRLERDEN BAŞKASI ÜZERİNE KOPMAZ”
HZ USAME İBN-İ ZEYD R.A. VESSELAM…
YAZAR: Meliha ATEŞ
