Göbel’i atık bastı, pis kokular neredeyse Susurluk’a ulaştı.
Bandırma yolu tek şerit kapandı.
Nedeni yağışın fazla olmasıymış, suçlu yağmur yani o alana depo yapılmasına izin verenler değil!
Yağışın biraz fazla yağabileceğini hesaplama gereğini duymayanlar değil!
Depoyu kontrol edip hızlı bir biçimde önlem alma gereği duymayanlar değil!
Susurluk’un işine büyükşehirin karışması zaten bir saçmalıktı. Bu arıtma tesisine ruhsatı veren Çevre ve Şehircilik Bakanlığıymış meğer. Yani top kimde belli değil!
Aslında iş şu büyükşehirler meselesinde başlıyor. Balıkesir büyükşehir oldu. Köylüler bayram etti mahalle olduk diye. Ama konut inşa etmeye kalkınca, emlak vergisi, su parası öderken geldi akılları başlarına.
Tüm araziler bir anda ellerinden çıkıverdi.
Şimdi cami tuvaletlerini temizlemek için deterjan almaya paraları yok.
Muhtarlar ne yapacağını şaşırmış durumda.
Göbel’i basan, yolu kapatan, özlem ile beklediğimiz baharın kokusunu bu yıl Göbel halkının elinden alan o atıkların oraya depolanmasına bu kez daha üst bir kurum geçici ruhsat ile izin vermiş.
Ruhsat geçmeden Göbel’i kanalizasyon bastı.
O deponun yapı kullanma ruhsatında kimin imzası var?
Susurluk, “yetkisizim” diyor, büyükşehir, “yetkisizim” diyor.
Yetkili “Çevre ve Şehircilik Bakanlığı” imiş.
Böyle bir şey olur mu?
Bu yetki kargaşası yaratmaz mı?
Vatandaş şaşkın.
6 Şubat depreminde de öyle olmadı mı.
İmar affı çıkaranlar, tarım arazisini imara açanlar, kaçak binalara üç kuruş para alıp yapı kullanma izni verenler, kolonu kesilmiş yapılara müdahale etmeyenler, projeye uymadığı için yapı kullanmasız kalan binalara elektrik, su bağlayanlar es geçildi. Üç beş zavallı müteahhit günah keçisi yapılıverdi.
Millet de yedi.
Millet yediği sürece yapacak bir şey yok. Çok sıkıştırılınca “kader” deyip çıkıyorlar.
Adalet’in Bakanı, “14 Mayıs’ta ya şampanya ya alnı secdeye değerler kutlama yapacak” diyor.
Sen ben demiyorum adaletin başındaki adam diyor.
İş bu noktaya gelmiş.
Bundan sonra ne desen lafügüzaf!..
