Geçmişten günümüze eğitim sistemimizdeki değişim en fazla konuşulan tartışmaların başında gelir.
Eğitim süreci ne kadar düzgün yürürse yaratılış fıtratına uygun doğal hayatın içerisine süreklilik ve hayatiyet kazandırır.
Eğitimde 3 temel öğe vardır. Öğrenme, öğrenci ve öğretmen..
Amaç ise, toplumsal, bireysel, ekonomik ve siyasal 4 temel işlevdir.
Bireylerin yetersizlik nedeniyle yaş, cinsiyet, sosyal ve kültürel faktörlere bağlı olarak oynaması gereken rolleri gereği gibi oynamama durumudur.Turkiye’nin eğitim alanındaki en önemli sorunudur.Yine Türkiye’de ki okullar bilgi vermenin yanı sıra yaşam becerisi kazandıran en önemli kurum olmaktan çıkarak sınavlara giriş için gerekli olan belgenin alınacağı beton yığınlarından başka bir konumu yok maalesef..
Hâl böyle iken kazandırdığı tek sey yaşamlarını sürdürebilecekleri paradan başka bir şey ifade etmiyor.
Topluma bir faydası olunmadığı gibi üreticiden çok tüketici rolü ortaya çıkıyor.
Türkk eğitim müfredatını hem MEB hem de özel sektör tarafından hazırlanan, hazırlık sürecinde yazar,yazarlar, editörler dil uzmanları, görsel tasarımcı, program geliştirme uzmanı, ölçme ve değerlendirme ve rehberlik uzmanları görev alırlar.
Bir yığın uzmanın ,bir o kadar da kapsamlı programlar hazırlamaları sonucunda yine elde var sıfır???
Pekâlâ! niye bu haldeyiz?
Ya da sogulamamız gereken bu müfredatı hazırlayanlar kimler?
Türk eğitim sisteminde 100 yıllık sorunlar ve hâlâ oturmamış bir yapı var. Değişen mufredatlar dünyanın koşul ve düzenine göre güncellenen sisteme tâbidir.
Çünkü eğitim birden bire değişen bir yapı değildir.
Reformlar üzere yapılan değişikliklere maruz kalmış ll.Mahmut devrinden itibaren bu yana modernize edilmiş bir eğitim sistemi kurulmaya çalışılmıştır.
Özellikle tanzimat’tan sonra ivme kazanan sivil eğitimde ki modernleşme hareketleri, imparatorluğunun son günlerine doğru kayda değer bir gelişme kaydetmişti .
Modern eğitim geliştirilmesi yolunda önemli adımlar atılırken son yüzyıllarda dünyada fikir ve bilim alanlarında meydana gelen gelişmeleri izleme yeteneğini kaybeden geleneksel eğitim kurumları ll.Meşrutiyet döneminde ki medreselerin ıslahına yönelik sonuçsuz reformlar hariç ihmal edilmisti. Böylelikle Osmanlı’da biri geleneksel diğeri modern ikili eğitim sistemi ortaya çıkmış ve geleneksel sistem “şeriye ve evkaf nezaretinin” yönetimi denetimi altına girmiş, modern sistem ise Mearif nezaretine bağlı ve yarı laikti. Ardından batı Avrupa’da ki gelişmeler mercek altına alındı. 1789 devriminden sonra biri İngiliz diğeri Fransız modeli ortaya çıkmıştı.
Cumhuriyet kurulurken JAKOBENLER yerle bir edilen monarşi ve teokratik rejimi ayakta tutan geleneksel eğitim sistemini yıkmış onun yerine cumhuriyet ilkelerine dayanan laik sistemi kurdular.
Plan programa göre sistematik olarak bugünlerin alt yapısını milli ve manevi değerleri baltalayan “fulbright”antlaşması imzalandı Türkiye’de.
Bu görüşmede ikili ilişkilerdeki tüm dalgalanmalara rağmen yeni yüzyıla taşınacak köklü ve güçlü bir kurumun habercisiydi, “TÜRK AMERİKAN ANTLAŞMASI…”
27 Aralık 1949 tarihinde iki tarafı temsil eden Dışişleri bakanı FAİK ZİHNİ AKDUN ve Amerikan büyükelçisi GEORGE WADSWORTH tarafından Ankara’da imzalanarak tarihin en büyük hatası yapıldı .
5’ci maddesin’de HARİCİYE TEŞKİLATININ MUVAZZAF MEMURLARINDAN OLMAK ÜZERE KOMİSYONDAKİ BİRLEŞİK DEVLETLER VATANDAŞLARINİ TAYİN VE TEBDİL ETMEK SELAHİYETİ HAİZ OLACAKTIR ibaresi ( Dışişleri bakanlığındaki kıdemli memurların dahil olduğu komisyona ABD’ninde memur ataması yapılarak Milli eğitimi bugüne kadar olduğu gibi bundan sonrada yönetip bu milleti batıl davalarına alet edip kullanılmasıdır).
YAZAR: Meliha ATEŞ
