Zevksiz, tatsız-tuzsuz maç sonunda teknik direktör Mesut Bakkal’ı bileçileden çıkardı kenardan oyuncularına söylendi durdu. Ama olsun, sonunda 3 puan çok değerliydi; önemli olan da bu değil miydi? Sıkıntılı haftalar geçiren Bandırmaspor da rahatlamış oldu…
Sahadaki durgunluk taraftarları uyutunca ne yapsınlar onlar da oyunculara uydular. 1-0 önde giderken sus-pus oturan taraftarları oyuncular coşturmaya çalıştı… Geçen hafta “uzak doğu” deplasman maçında Bandırmaspor’un
Erzurumspor’a karşı aldığı 2-1 lik galibiyet anlaşılan Altınordu’nun gözünü korkutmuş olmalı ki oyunun büyük bölümünde kendi yarı sahalarından hemen hiç çıkmadılar. Bandırmaspor da bu durumda kendi sahasında top çevirerek konuk ekibin üstüne gelmesini bekledi.
Altınordu ancak hücum sırasında ilerde birden çoğalıyordu ama Mulumba bugün günündeydi. Hem atakları kesti, hem ileri uç oyuncularına top tevzi etmesi, onları hücuma yönlendirmesi olumluydu. Bu nedenle de maç özellikle galibiyet golünden sonra durgun bir atmosferde oynandı. İlk tehlikeli ve heyecan verici pozisyon 17’ıncı dakikada Sedat’ın yarım vole şutu üstten dışarı çıktığı andı.
Düşme hattında bulunan İzmir’in köklü takımlarından Altınordu sanki galip gelmek değil de berabere kalmayı hedeflemiş, 27’inci dakikadan sonra 1-0 önde giden Bandırmaspor da 1-0’ın üstüne yatmayı hedeflemişti. Top oynamada Bandırmaspor %49 Altınordu % 51, pas yüzdeleri de Bandırmaspor % 467, Altınordu % 462 . İşte dostluk maçı böyle olur; demek ki atan galip gelecekti ve öyle de oldu.
Erzurum galibiyetinden sonra Altınordu galibiyeti de ilaç gibi geldi diyebiliriz. Hele haftaya deplasmanda Bolu maçı da önce tabi galibiyetle veya beraberlikle neticelenmesi halinde Bandırmaspor’u tutmak zor gelecek diyebilir miyiz…
YAZAR: Erdem ÖZCAN
