Körfez öldü.
Kokmaya başladı.
Deniz çok direndi.
Ama o da bir yere kadar.
Bunaldı.
Bulandı.
Parlak maviliğin yerini sarımsı grilik aldı.
Tıpkı kıyılardaki, tepelerdeki yeşilliğin yerini soğuk betonların alması gibi.
Cılız bir tepki var sadece. Dünya cennetinin göz göre göre katline.
Biz “Körfez Ölüyor!” isyanlı yazılar kaleme aldık.
Kimsenin pek umurunda olmadı.
Ölünceye dek seyrettiler, zeytin katliamını.
Pandemi sonrası patlayan betonlaşmaya, arsalara özel imar izni, özel kot , özel yoğunluk verilmesine sessiz kaldılar.
Koca kış, denizin maviliğini, tepelerin yeşilliğini hayal ettiler.
Yaz geldi.
Baktılar: o güzelim körfez, yoluyla tepeleri ile şantiye olmuş.
Ne alakaysa doğal gaz hattı çekiyorlar yazlıklara…
Seçimlerde hizmet diye ballandıra ballandıra anlatırlar. Birileri de alkışlar…
Burhaniye’nin en gözde plajına yirmi metre kala yaz başından bu yana ağır aksak süren bir inşaat.
Koca plaj toz altında.
Önceden yaz aylarında inşaat yasağı vardı.
Rant ağır bastı.
Bu yaz Körfez hayal kırıklığı oldu.
Yapılaşma hızla sürüyor.
Yoğunluk artıyor.
Arıtma kapasitesi bu hıza ayak uydurabildi mi?
Deniz kokuyor.
Tuz kokuyor!
